Το σύστημα υγείας της Αγγλίας είναι δωρεάν για όλους!!!
Τους διαβητικούς μας παρέχουν και δωρεάν ιατροφαρμακευτική
κάλυψη. Απλός είναι αργό σαν την αξιολάτρευτη χελώνα, 2,5 μήνες για να κλείσω
ραντεβού στο νοσοκομείο για τον διαβήτη. Επειδή πλησιάζει ο καιρός με πήραν
τηλέφωνο από το τοπικό πολυιατρείο που είμαι εγγεγραμμένος να κάνω τις
απαραίτητες εξετάσεις.
Πρώτη καμπάνα άκουσον άκουσον με πήρε τηλέφωνο ο γιατρός να με ενημερώσει
(ούτε γραμματείς ούτε νοσοκόμες) ότι πρέπει να κάνω εξετάσεις.
Φτάνουν οι σάλτσες στην ουσία.
Το πρωί πηγαίνοντας στο μικροβιολογικό κέντρο να δώσω αίμα
και για πρώτη φορά χωρίς να περιμένω στην ούρα ίσως γιατί δεν είχα κάτι άλλο να
κάνω και δεν βιαζόμουν, έπιασα τον εαυτό μου να κάνει μέγα παράπτωμα. Ο νοσοκόμος που με κάλεσε
για να του δώσω αίμα το δεξί του χέρι δεν αποκρινόταν «φυσιολογικά» (ντρέπομαι
που δεν ξέρω να το περιγράψω κατάλληλα
χωρίς να θίγω τον συγκεκριμένο συνάνθρωπο).
Στα πρώτα δευτερόλεπτα πέρασε αυθόρμητα η σκέψη ότι πώς θα μου πάρει
αίμα; Αλλά ο τύπος είχε ένα χαμόγελο καθησυχαστικό σαν να σου λέει ότι μην
αγχώνεσαι καταλαβαίνω τον προβληματισμό σου αλλά μην μασάς.
Πήρε το παραπεμπτικό μου και με σχολαστικότητα με προετοίμασε
για να μου πάρει αίμα. Έχω δώσει δεκάδες φορές αίμα στην ζωή μου για εξετάσεις
πρώτη φορά ασχολήθηκε κάποιος τόσο λεπτομερώς!
Η λεπτότητα και η προσεκτικότητα των κινήσεων του με το ένα
χέρι να υποβοηθά το άλλο χέρι με εξανάγκαζε να τον θαυμάζω! Χαμπάρι δεν πήρα
για το πότε μπήκε και βγήκε η βελόνα ούτε βαθιά ανάσα δεν χρειάστηκε να πάρω.
Παρόλα ταύτα τα έχω με τον εαυτό μου που υποσυνείδητα είχα
αμφιβολίες!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου